AnasayfaAnasayfa  AramaArama  Üye ListesiÜye Listesi  Kayıt OlKayıt Ol  Giriş yapGiriş yap  
Son Konular
Konu
Tarih
Yazan
kod dnm
bina puanları kod
Seyir Defteri.
Ders Sistemi ve Alımlar
Passive
Lucinda Queen
Kurt Adam Klan Alımları
Sorularınız
Sorunlarınız
Gizemmli_kız
Ptsi Şub. 22, 2016 12:57 pm
Ptsi Şub. 22, 2016 12:11 pm
C.tesi Ocak 30, 2016 11:21 pm
C.tesi Ocak 30, 2016 11:20 pm
Paz Ocak 24, 2016 5:59 pm
Perş. Nis. 11, 2013 3:25 pm
Perş. Nis. 11, 2013 3:01 pm
C.tesi Ekim 13, 2012 9:50 pm
C.tesi Ekim 13, 2012 9:33 pm
Çarş. Tem. 11, 2012 9:15 am
Nyx
Nyx
Barbara Elvfsie
Barbara Elvfsie
Nyx
kaan01
kaan01
mustafa86
mustafa86
gizemmli_kız


Paylaş | 
 

 ...Gece...

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
Sayfaya git : 1, 2  Sonraki
YazarMesaj
Katherine Swynford

Kehanet Profesörü Kehanet Profesörü
avatar



Mesaj Sayısı : 75
Nerden : Londra

Karakter Kartı
Rp Puanı:
96/100  (96/100)

MesajKonu: ...Gece...   Perş. Ekim 28, 2010 2:00 pm

Uzun süredir uyku düzenim pekte iyi değildi. Açıkçası neden böyle olduğu hakkında hiç ama hiç bir fikrim yoktu. Uykum vardı. Ve evet! Uyumak istiyordum ama bir türlü uyuyamıyordum. Ah, Tanrıçam! Uyumak nasıl bu kadar zor olabiliyordu ki?! Gerçi uyusam bile yine aynı kabusları görüyordum. Tam olarak ne olduğunu anlayamıyordum rüyalarımın. Herşeyi kesik kesik görüyordum. Fakat yine de korkuyla uyanıyordum. Maalesef yine o günlerden biriydi. Bir türlü uyuyamıyordum. Kafamın içinde onlarca ses olması da cabası! Yanlış anlaşılmasın. Kesinlikle Nyx'in bana bahsettiği yeteneğimi çok seviyordum. İnsanların düşüncelerini duymak harikaydı. İnsanlar uyurken bile onların gördükleri rüyaları duyuyordum. Yani insanlar uyusalar bile düşünebiliyorlar. Normalde bu beni hiç rahatsız etmezdi. Alışmıştım. Lakin şimdi beni hiç etmediği kadar rahatsız ediyorlardı. Zaten uyuyamazken bir de uyuyan birilerinin sesini duymak bana ölüm gibi geliyordu. Bu seslere daha fazla dayanamayacaktım. Yatağımdan hışımla kalktım. Bundan rahatsız olan kedim Cymric mırıldanmaya başlamıştı. Anlaşılan bu hareketlerim onun da uykusunu bölmüştü. Seslerden kurtulmak istiyordum. Koşarak kendimi odamdan dışarıya attım. Koridor bomboştu. Herkes uyuyordu. Nereye gideceğimi bilemeden koşturuyordum. Gözlerim kapalıydı. Sesler fısıltı halini almıştı. Ama içimde halen daha bir huzursuzluk vardı. Kendimi hiç iyi hissetmiyordum. Gözlerimi açtığımda kendimi avluda buldum. Bomboştu. Sakindi. Nyx'in ayı pırıl pırıl parlıyordu. Ay her zaman bana huzur verirdi. Fakat şimdi öyle olmamıştı. O gün bugün değildi. Arkamdan bir miyavlama sesinin geldiğini duydum. Kedim Cymric beni takip etmişti. "Seni akıllı kız!" dedim onu okşayarak. Onunla ilgilendiğim zaman herşeyi unuturdum. Buna rağmen içimde huzursuzluk gitmemiştim. Tanrıçam, ne oluyordu bana böyle?! Cymric'i kucağıma alarak Ay'a bakmaya başladım. Bu aptalca hisin geçmesini umuyordum. Şuradaki Profesör Darcia mı acaba? Birinin iç sesini duymuştum. Ses çok tanıdıktı ama kime ait olduğunu anlayacak durumda değildim. Kafam bu kadar dağınıkken hiç birşeye odaklanamıyordum.

RP'niz size +2 vampir gücü kazandırmıştır.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Tiffany Brooke Danvers

avatar



Mesaj Sayısı : 75

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Cuma Ekim 29, 2010 11:30 am

Gece Evi'nde dolaşmayalı hayli bir zaman olmuştu artık. Nedense birden Avlu'ya sürükledim kendimi. Orayı çok severdim. Birçoğu kişinin nefret ettiği o yer, benim evim gibiydi. Ama Avlu'ya yaklaşınca orada birinin daha olduğunu fark ettim. Tam belli olmuyordu kim olduğu. Profesör Darcia'mı acaba ?
Çekinerek Avlu'da yürümeye devam ettim. O kişiyi görebilecek kadar yakınlaştım ve bu kişini Profesör Darcia olduğuna karar verdim. Beni tanırdı, yani elbetteki yeğenleri ya da Çaylak'ları gibi değil ama, onunla eskiden çok fazla görüşüyorduk. Genelde profesörlerin yanında şımarık ve ukala davranmama rağmen, Profesör Darcia'nın yanına çekingen bir tavır ile yaklaştım. " İyi akşamlar Profesör Darcia. " dedim, usulca. Hiç bu kadar sakin olmamıştın Réll, ne oluyor sana böyle ? Kedileştin mi birden ?
Daha sonra tüylü birşeyi bacaklaırmda hissettim ve çığlığı bastım. Daha sonra profesörü bir gülme aldı. ayaklarıma bakınca, o tüylü şeyin bir kedi olduğunu fark ettim. Profesör'ün gülüşüne bakılırsa, bu onun kedisiydi. Profesör nihayet sakinleştikten sonra kediyi kucağına aldı ve onu okşamaya başladı. Daha sonra bana henüz cevap vermediğini fark etti...

RP Out; Biri ile anlaşarak yazdıysan silebilirim. kimse yazmadığı için yazdım.

Betimlemeleriniz 10 satırdan daha az olduğu için güç barınıza bir katkı sağlayamadınız.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://teenstarsrpg.yetkinforum.com/index.htm
Katherine Swynford

Kehanet Profesörü Kehanet Profesörü
avatar



Mesaj Sayısı : 75
Nerden : Londra

Karakter Kartı
Rp Puanı:
96/100  (96/100)

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Cuma Ekim 29, 2010 6:02 pm

Çekingen bir halde yaklaşarak geliyordu her kimse. Bir an önce kendime gelmeliydim. Gelen kişi çaylaklardan biri olabilirdi. Onlara böyle gözükmeyi istemiyordum doğrusu. Sonra yanıma geldi. Gelen kişi Réll'di. Onu hep çok fazla tanımadığımı düşünüyordu. Tıpkı diğer çaylaklar gibi. Ama Nyx'in bana bahşettiği yetenek sayesinde herkesi tanıyordum. " İyi akşamlar Profesör Darcia. " dedi. Hiç bu kadar sakin olmamıştın Réll, ne oluyor sana böyle ? Kedileştin mi birden ? Réll'in iç sesini duymuştum. Yanımda sakin olması hoşuma gitmişti doğrusu. Kendimi hiç iyi hissetmiyordum. Ama iyiymiş gibi görünmeliydim. Midem kasılıyordu. Şu son zamanşarda ne olmuştu bana böyle Tanrıçam? Aniden bir çığlık beynimin içine işlemişti sanki. Réll'e baktığımda Cymric onun bacaklarının arasında dolaşıyordu. Düşüncelerinden bildiğim kadarıyla kedilerden hiç haz etmiyordu. Köpeği Diamond'ı bu yüzden almıştı. Bu beni güldürmüştü. Yavaşça Cymric'i kucağıma alıp okşamaya başlamıştım. Tek düşündüğüm rahatlamaktı. Fakat olmuyordu işte! Şu kahrolası his gitmiyordu içimden. Ah! ne kadarda kabayım öyle değil mi? Réll'e karşılık vermemiştim. "Özür dilerim Réll. Şu son zamanlar çok dalgınım. Sana cevap vermeyerek kaba davrandım doğrusu. Sana da iyi akşamlar kızım." dedim gülümsemeye çalışarak. Réll aslında iyi bir kızdı özünde. Ama Nyx'i reddediyordu. Karanlık yolu seçmişti. Ama eminim ki içindeki iyiliği bulacaktı ve bende ona yardım etmekten asla üşenmeyeceğim.

rp out: evet biriyle anlaşmıştım ama sorun değil o da gelince üçümüz yazarız Very Happy
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Tiffany Brooke Danvers

avatar



Mesaj Sayısı : 75

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Cuma Ekim 29, 2010 6:25 pm

" Merak ediyorum Profesör, bu saatte sizi Avlu'ya atan nedir ? " diye karşılık verdim. Profesör, benim hep iyi bir kız olduğumu düşünürdü. Geçmişimi, geleceğimi hep biliyordu sanki. Ama benim kararlı biri olduğumu anladığından beni zorlamıyordu. Onu bu nedenle seviyordum belkide. Ama onun Nyx yanlısı, benimde karanlık tarafta olmam işleri bozuyordu. Ama bir Nyx meleği olsa bile; o beni anlayabilen tek profesördü. Benimle hep konuşurdu, yani çalışırdı. Bana saygı duyuyor ve benden hoşlanıyordu. İyi bir Half-Blood'um aslında ama, insalar (ya da çaylaklar) karanlık tarafta olduğum için onları öldüreceğim kanısına hep kapılırlardı. Profesör Darcia için benim ne, kim, neyi seven biri olduğum önemli değildi sanki. Bazen bu kadının iç sesimi duyduğunu düşünüyorum. Profesör Darcia; sizi çok ama çok seviyorum. Biliyor muydunuz ? Eskiden iyi biriydim ama ne yazık ki Nyx beni terk edince ona sırtımı döndüm. Ah, bunu sesli söylemeyi çok isterdim.
Profesör Darcia, o hep aşina olduğum meleklere laik gülümsemesi ile bana bakıyordu. Ay ışığında gerçekten çekici görünüyordu. Onun yanımda olmasından hoşnuttum. Benim değişeceğime hep inanmıştı, ama beni bu halimle de kabul ediyordu. Onu bu nedenle ayrı tutuyordum herkesten.
Profesör Darcia'nın kedisinin biraz rahatsız olduğunu gördüm. Kedileri sevmesemde ne anlattıklarını hep bilirdim. Profesör Darcia'yı rahatsız eden şeyide öğrenemem çok kötü. Keşke ablamın kedisine bakmaya üşenmeseydim. " Profesör, sizi rahatsız eden bir şey mi var ? Cymric biraz... Nasıl söyleyebilirim sakin değil gibi de ? " dedim. Profesör...

RP Out; Belirtmediğin için girdim, özür dilerim. Ama üçümüz yapabilirz. Senin için sorun yoksa benim için de değil =)
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://teenstarsrpg.yetkinforum.com/index.htm
Katherine Swynford

Kehanet Profesörü Kehanet Profesörü
avatar



Mesaj Sayısı : 75
Nerden : Londra

Karakter Kartı
Rp Puanı:
96/100  (96/100)

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Cuma Ekim 29, 2010 6:44 pm

" Merak ediyorum Profesör, bu saatte sizi Avlu'ya atan nedir ? " diye karşılık vermişti. Hiç birşey diyemiyordum. Ona cevap vermediğim için kaba olduğumu düşünmüyordu çok şükür. Asla önyargılı bir kız değildi. Onun bu yönünü çok seviyordum. Ön yargılı değildi. Maalesef bende bu özellik hiç olmadı. Az da olsa ön yargılı oldum şimdiye kadar. Karanlık tarafta olan herkes kötü olacak diye birşey yoktur. Réll sayesinde bunu öğrenmiş oldum. Çok iyi bir kız. Aynı zamanda saygılı da. Nyx tarafında olupta saygısızlık yapan öğrencilerden daha iyi. Gerçi bu da insanın kişiliği ile ilgili öyle değil mi? Profesör Darcia; sizi çok ama çok seviyorum. Biliyor muydunuz ? Eskiden iyi biriydim ama ne yazık ki Nyx beni terk edince ona sırtımı döndüm. Ah, bunu sesli söylemeyi çok isterdim. diye düşünmüştü Réll. Bunu duymak hoşuma gitmişti. O bunu sesli söylesin ya da söylemesin benim için birşey fark etmiyordu. Nasıl olsa duyuyordum onu. Gülümsemiştim ona. İçinde iyilik olduğuna adım kadar emindim çünkü. Ah! Kahretsin. Bir anlığına da olsa kendimi iyi hissetmeye başlamıştım ama yine kötü hissediyordum işte. Uykum vardı ama uyuyamıyordum. Huzurluydum ama aynı zamanda huzursuzdum. Mutluydum ama aynı zamanda da mutsuz. İçimde yanı anda bir çok zıt his vardı. Rahatlamak için pırıl pırıl parlayan aya baktım. TAnrıçamı düşünüyordum lakin bu bile rahatlatamıyordu beni. Cymric'i okşamaya başladım ama o da huzursuzdu. Benim bu halim onu da etkilemişti. Profesör Darcia'yı rahatsız eden şeyide öğrenemem çok kötü. Keşke ablamın kedisine bakmaya üşenmeseydim. Galiba kötü görünüyor olacaktım ki bu halim Réll'in dikkatini çekmişti. " Profesör, sizi rahatsız eden bir şey mi var ? Cymric biraz... Nasıl söyleyebilirim sakin değil gibi de ? " dedi. "Ben.... aslında....bilemiyorum.." diyebilmiştim. Sözcükleri bir arada toplayıp da hiçbirşey söyleyememiştim. Ne oluryordu bana?

rp out: yok yok sorun değil Smile
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Tiffany Brooke Danvers

avatar



Mesaj Sayısı : 75

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Cuma Ekim 29, 2010 7:21 pm

" Profesör; kelimleri toplamakta güçlük çekiyorsanız sorun değil, sadece dikkatimi çekti. " dedim. Bu kadarda saçmalayamazdım yani. Artık herşey btimişti. Daha da küçük düşemezdim. Belki bir umut vardır diye parlayan aya baktım, ama sanki üzerini bulutlar kaplamıştı.
Bana sırtını dönmemeliydin... Ben buna rağmen seni kutsadım. İnan bana... Bana inan...
Nyx'in sesi kulaklarımda yankılanmaya başlamıştı. Aslında bu sesi HalfBlood'da dönüşürken de duymuştum bu bir İşaret olabilir miydi ? Yanımda Nyx'i çok seven ve kutsayan bir profesör vardı. Değişim geçirirken ki sesi duyuyordum. Bu normal değildi. Evet değildi. Bu nedenle kafamı toplayamadan ağzıma gelen ilk şeyi söyledim.Af " Profesör, sizde bazen Nyx'in sizi izleyip, size bazı şeyler söyledğini duyar mısınız ? " Aferin sana. Bula bula bunu mu sordun ? Yıldızlar, güneş falan filanla ilgili onca soru varken (ki bu sorunlar onun dersi ile de ilgili idi) varken bunu mu sordun ?
Profesör, kedisini yere bıraktı. Artık onu okşamak rahatlatmıyordu galiba. Benim bunu sormam hoşuna gitmişti sanki. Normaldir tabii. Çünkü sen Nyx'e sırt çevirdiğin halde onun hakkında bir soru sordun. Daha rahatlamış gibi olarak soruma yanıt verdi. Profesör'ün benim yanımda olması o an içimi rahatlatmıştı...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://teenstarsrpg.yetkinforum.com/index.htm
Katherine Swynford

Kehanet Profesörü Kehanet Profesörü
avatar



Mesaj Sayısı : 75
Nerden : Londra

Karakter Kartı
Rp Puanı:
96/100  (96/100)

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Cuma Ekim 29, 2010 7:29 pm

" Profesör; kelimleri toplamakta güçlük çekiyorsanız sorun değil, sadece dikkatimi çekti. " dedi. Çok şükür ki üstünde fazla durmamıştı. Bana sırtını dönmemeliydin... Ben buna rağmen seni kutsadım. İnan bana... Bana inan... Nyx ona sesleniyordu. Bunu yine onun düşüncelerinden duymuştum. İnsanın içini rahatlatan bir sesi vardı Nyx'in. Onun bir yanın Nyx'e bağlı olduğunu biliyordum. Sadece bunun ortaya çıkarılmasında yardıma ihtiyacı vardı. Ve bende ona yardım etmek için elimden gelen herşeyi yapacaktım. " Profesör, sizde bazen Nyx'in sizi izleyip, size bazı şeyler söyledğini duyar mısınız ? " dedi. Tam cevap verecekken onu iç sesini duymuştum. Aferin sana. Bula bula bunu mu sordun ? Yıldızlar, güneş falan filanla ilgili onca soru varken (ki bu sorunlar onun dersi ile de ilgili idi) varken bunu mu sordun ? Böyle düşünmesi beni hoşuma gitmişti. Kedimi yere bıraktım. Böyle yaparak onu daha da huzursuzlandırıyordum. Normaldir tabii. Çünkü sen Nyx'e sırt çevirdiğin halde onun hakkında bir soru sordun. diye düşündü tekrar. Böyle düşünmesini istemiyordum. O çok iyidi. Bunu aşacaktı. "Evet. Ben de bazen Nyx'in sesini duyuyorum. Bence bu herkese oluyor. Sen Nyx'e sırt çevirsen bile o hep senin yanında olacaktır kızım." dedim gülümseyerek. Nyx'ten konuşmak ve sesini duymak az da olsa rahatlatmıştı beni. Çok şükür ki iki kelimeyi bir araya getirip konuşmayı başarmıştım. "Sen iyi bir kızsın Réll. Bunu çok iyi biliyorum. Tanrıça Nyx için özelsin. Unutma Nyx her zaman seninle tek yapman gereken senin de onun yanında olduğunu göstermen." diye devam ettim.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Margeaux Deschanteh

V. Sınıf Çaylak V. Sınıf Çaylak
avatar



Mesaj Sayısı : 404

Karakter Kartı
Rp Puanı:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Cuma Ekim 29, 2010 8:47 pm

Uyku tutmamıştı yine. Marjolainé'nin yanında sessizce sıvışıp yatakhaneden uzaklaşmaya çalışırken hiç ses çıkartmamaya çalışıyordum. Eğer herhangi bir çaylak beni görür yada duyarsa Gece Evi'nden atılabilirdim. Daha önce bir çok kez profesörler ve çaylaklar tarafından gizlice dışarı çıkarken yakalandım ve ufak cezalarla paçayı sıyırdım. Ama bu sefer o kadar kolay olmayabilirdi.
Binadan çıktığımda kapının önünde durdum, gözlerimi kapadım ve derin bir nefes aldım. Adımımı dışarı atıım ve... Artık özgürdüm. Yakalanmamıştım yada o tarz hiç bir şey olmamıştı.
Aslında bu sefer niyetim çok masumdu. Sadece avluya gidip çimlerin üzerinde tek başıma kalmak istiyordum. Bu sıralar en çok ihtiyacım olan şey buydu çünkü.
Avluya doğru ilerlerken belli belirsiz iki siület gördüm. -yada gördüğümü sandım- Aralarında bir şey konuşuyorlardı.
'' -seninle tek yapman gereken senin de onun yanında olduğunu göstermen. "
Bu sözleri ancak bir profesör söyleyebilirdi. Ve bunu söleyebilecek tek bir profesör vardı: eğitmenim ve astroloji profesörümüz Bellatrix Margeaux Darcia.
Prodesör Darcia'nın zihin okuma kabiliyetinin olduğu bariz bir biçimde biliniyordu. Ve benim burada olmamamz gerektiği de bilinen bir gerçekti. Hemen buradan sıvışmalıydım ama ne konuştuklarını ve profesör Darcia'nın yanındaki çaylağın -yada her kimse- kim olduğunu merak ediyordum.
Çaylak - yada başka bir tür şey- profesöre Nyx'le ilgili bir şey sormuş olmalıydı ki profesçr Dracia böyle cevap veriyordu.
Neyse, bu beni ilgilendirmezdi. Geriye doğru bir adım attığımda yere düşmüş bir ayıcıktan caaak sesi çıktığında olduğum yerde donup kaldım. Görünmemek için hemen yere eğildim(ki bu çok moronca bir davranıştı, apacık ortada görünüyordum işte). Profesör Darcia arkasına döndü ve bana doğru yüremeye başladı. İşte şimdi hapı yuttum diye düşünürken profesör konuşmaya başladı.
'' Gel buraya Marjorie, saklanmanın alemi yok! ''
Evet, zihnimi okumuş ve hemen kim olduğumu anlamıştı. Yutkundum ve ayağa kalkıp profesöre doğru ilerlemeye başladım. Bir yandan da kendimi suçsuz göstermeye çalışıyordum.
'' Profesör, üzgünüm. Bu saatte burada olmama- ''
Profesör Darcia sağ elini havaya kaldırdı ve ben daha lafımı tamamlayamadan beni susturdu. İşte, dedim kendi kendime. İşte asıl şimdi yuttum hapı...

Rp Out: Biraz uzun mu oldu ne? *-*
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Katherine Swynford

Kehanet Profesörü Kehanet Profesörü
avatar



Mesaj Sayısı : 75
Nerden : Londra

Karakter Kartı
Rp Puanı:
96/100  (96/100)

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Cuma Ekim 29, 2010 9:01 pm

Réll ile konuşurken arkamdan birinin iç sesini duymaya başlamıştım. Başlarda ses çok kısık gelse de daha sonra net bir hal almıştı. Çaylak - yada başka bir tür şey- profesöre Nyx'le ilgili bir şey sormuş olmalıydı ki profesçr Dracia böyle cevap veriyor. Bu iç sesi çok iyi tanıyordum. Çaylağıım Marjorie Lemiant. Geceleri çoğu zaman kaçarken yakalanıyordu. Yakalanmadığı zamanlar olduğunu çok iyi biliyordum. Orada olduğunu bilmiyormuş gibi davranmaya devam ediyordum. Réll, Marjorie'nin orada olduğunu fark etmiş gibi gözükmüyordu. Düşünceliydi. Söylediğim sözler üzerinde kafa yoruyordu. Bu sırada Marjorie gitmeye karar vermişti. Fakat yere düşen ayısı -şansına ki- ses çıkarmıştı. Daha fazla bu oyunu oynayamayacaktım. '' Gel buraya Marjorie, saklanmanın alemi yok! '' dedim. Bunun üzerine temkinli adımlarla yanımıza yaklaştı. MArjorie saygılı bir kızdı. Arasıra böyle uçarı davranışları oluyordu. Ama hangimizin böyle anları olmuyordu ki. İleri de çok başarılı bir kız olacaktı. Bana eski çaylağım Selena'yi hatırlatıyordu çoğu zaman. Ona çok benziyordu. Tıpkı onun gibi neşeli bir kız Marjorie. Şimdi benim yeni kızım olmuştu. '' Profesör, üzgünüm. Bu saatte burada olmama- '' Elimi kaldırıp onu susturmuştum. Şu zamanlarda çok fazla kaçmaya yelteniyordu. Buna bir son vermeliydi artık. "Açıkçası şu son zamanlarda çok fazla kaçmaya yelteniyorsun M. Seni rahatsız eden birşey olduğunu seziyorum." demiştim. Sesimin sert olmasına özen göstermiştim. Ama olmamıştı. Ona karşı sert olamıyordum bazen.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Tiffany Brooke Danvers

avatar



Mesaj Sayısı : 75

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Cuma Ekim 29, 2010 9:49 pm

Profesör Darcia ile konuşurken çaylağı Majorie'nin gelmesi nedense beni sinirlendirmişti. Profesör Darcia ile yalnızken kenidimi daha iyi hissediyordum. Kızı baştan aşağıya süzdüm. Bu kızda kim ve ne hakla benim alanıma geliyor ? Sakin ol lütfen Réll, bu büyük ihtimalle bir çaylak. Kız nihayet beni fark etmiş olacak ki o da bana bakmaya başladı. Kız bana bakmaya başlayınca Profesör Darcia'ya döndüm. " Profesör, bunu nasıl yapabilirim ? " diye sordum. Profesör Darcia, benim kıza yakın davranmamı istiyor gibiydi. Aslında kız iyi birine benziyordu. En azından aptal değildi. " Merhaba, ben Spténeréll Natalié C'Dléé. Ama bana genelde Réll derler. " dedim. Kız da profesörde gülümsemeye başladılar. İçten gülümsemeyi bırak artık Réll. Kabul et, sen sandığın kadar kötü değilsin. Tamam, şımarık bir sürtüksün ama asla kötü olmadın sen.
Daha sonra " İsterseniz ben gidebilirim. " dedim. Profesör Darcia hayır anlamında bir el işareti yaptıktan sonra ben de olduğum yerde durdum ve rüzgarda uçuşan sarı saçlarımı düzelttim.
Bu kızın adı Majorine. Değişik bir isim. Acaba neden dışarıda ki ?
Profesör Darcia artık ikimizinde hiç konuşmadığını fark edince kızı dürttü. Daha sonra kız...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://teenstarsrpg.yetkinforum.com/index.htm
Margeaux Deschanteh

V. Sınıf Çaylak V. Sınıf Çaylak
avatar



Mesaj Sayısı : 404

Karakter Kartı
Rp Puanı:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Cuma Ekim 29, 2010 10:15 pm

" Açıkçası şu son zamanlarda çok fazla kaçmaya yelteniyorsun M. Seni rahatsız eden bir şey olduğunu seziyorum. "
Hah, bu kadın nasıl oluyorsa her şeyi nalyabiliyordu ki? Bu düşüncemi profesör Darcia'nın okuyamamması için Nyx'e küçük bir dua uçurduktan sonra profesör Darcia'ya döndüm ve kendimden emin görünmeye çalıştım.
'' Ah, kesinlikle bir problem yok profesör Darcia. ''
Samimi bir şekilde gülümsedim. Bunun etkili olacağına öylesine emindim ki...
O sırada aklıma profesörün yanında gördüğüm o siület geldi. O bir kızdı. Büyük ihtimalle bir half-blood'du, çaylak olmadığına garanti verebiilirdim. Kız kızıl saçlı, orta boyluydu. Bir an kanın ısınıverdi sandım kıza ama öyle değildi. O bir dürtüydü. Ondan uzak durmam için bir işaret.. Ama umrumda değildi. Ne yapabilirdi ki bana? Sonuçtan ondan daha üstün görünüyordum. Hem fiziksel olarak ondan daha iyi durumdaydım da... Canlı, parlak gür saçlarım vardı, gayet bakımlıydılar. Onunkiler ise cansız ve solgun görünüyorlardı. Her durumda ondan üstündüm. Emindim ki herhangi bir özel yeteneği de yoktu... Olsa bile işe yaramaz bir şey olmalıydı. Halbuki ben onun geçmişine giderek en karanlık sırlarını bile keşfedebilirdim.
Hafifçe silkinerek kafamı bu düşüncelerden uzaklaştırmaya çalıştım.
Kız da beni süzüyordu, yüzünde küçümser bir ifade takınmıştı. Sonunda sahte bir gülümseme eşliğinde konuşmaya başladı.
" Merhaba, ben Spténeréll Natalié C'Dléé. Ama bana genelde Réll derler. "
Réll, ne saçma...
Profesör ona cevap vermem gerektiğini işaret eder gibi dürttü beni. Bir kaç adım ilerlemek zorunda kaldım.
'' Ben de Marjorie Lemianth. Bana da M , Marjy yada Jorie derler... ''
Bende yüzüme takındığım sahte bir gülümseme attım Réll'e. Kız soğuk davranıyordu sanki... Ortalık o kadar sessizd ki hiç birimizden ses çıkmıyordu. Profesör Darcia yüksek sesle boğazını temizledi ve sessizliği bozmuş oldu.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Katherine Swynford

Kehanet Profesörü Kehanet Profesörü
avatar



Mesaj Sayısı : 75
Nerden : Londra

Karakter Kartı
Rp Puanı:
96/100  (96/100)

MesajKonu: Geri: ...Gece...   C.tesi Ekim 30, 2010 12:34 pm

Hah, bu kadın nasıl oluyorsa her şeyi nalyabiliyordu ki? Jorie'nin bu düşüncesi hoşuma gitmişti. Anlaşılan şu anda bu konuyu konuşmak istemiyordu. Fakat mutlaka onunla bu konuyu daha sonra konuşmalıydık. Ben onun eğitmeniydim. Bütün sorunlarını bana rahatça anlatmasını istiyordum. Réll ve Jorie birbirlerinden hiç haz etmemişlerdi. Bunu ikisinin düşüncelerindende anlayabiliyordum. Birbirlerine karşı ön yargılı olmamalıydılar. " Profesör, bunu nasıl yapabilirim ? " dedikten sonra Réll " Merhaba, ben Spténeréll Natalié C'Dléé. Ama bana genelde Réll derler. " diye ekledi. Evet bu gayet iyi bir başlangıçtı. İçten gülümsemeyi bırak artık Réll. Kabul et, sen sandığın kadar kötü değilsin. Tamam, şımarık bir sürtüksün ama asla kötü olmadın sen. Réll'in iç sesini duymuştum. En azından içindeki iyiliği yavaş yavaş keşfetmeye başlıyordu. "İsterseniz gidebilirim." dedi Réll. Gitmesini istemediğim için elimi kaldırmıştım. Burada durmalıydı.Bu ikisi içinde iyi olabilirdi. Ön yargılı düşüncelerini aşmalıydılar. Réll, ne saçma... Jorie yapma. Şimdi birbirlerine karşı böyleydiler. Fakat ilerde iyi arkadaş olabilirler. Kim bilir. Jorie; Réll'e karşılık verecek gibi durmuyordu. Aslında onlara karışmaycaktım ama kendimi tutamayarak Jorie'yi Réll'e selam vermesini için hafifçe dürtmüştüm. '' Ben de Marjorie Lemianth. Bana da M , Marjy yada Jorie derler... '' dedi Jorie. Etrafı bir sessizlik kaplamaştı. Konuşmam gerektiğini farketmiştim. Boğazımı temizledikten sonra
"Bir insanın ön yargılarını kırmak; atomu parçalamaktan daha zordur." demiş Albert >Einstein. Ne kadar doğru söylemiş olsa da siz ön yargılarınızı kırabilirsiniz değilmi kızlar." dedim gülümseyerek. İkisininde gözlerinin içine bakıyordum. Bunu kırabileceklerini çok ama çok iyi biliyordum.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Margeaux Deschanteh

V. Sınıf Çaylak V. Sınıf Çaylak
avatar



Mesaj Sayısı : 404

Karakter Kartı
Rp Puanı:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: ...Gece...   C.tesi Ekim 30, 2010 6:11 pm

" Bir insanın ön yargılarını kırmak; atomu parçalamaktan daha zordur." demiş Albert Einstein. Ne kadar doğru söylemiş olsa da siz ön yargılarınızı kırabilirsiniz değilmi kızlar. "
Hah, ne kadar da doğruymuşmuşmuş...
Ön yargılı falan değilim ben. Ama görünüşe bakılırsa profesör Darcia, Réll denen o kızın düşünceleriyle bana karşı ön yargılı olduğu kanaatına erişmişti. Ama aynı şey benim için de söylenemezdi. Yoksa söylenebilir miydi? yoksa gerçekten Réll'e karşı bende ön yargılı mıydım? Yok canım, daha neler... Ama... Ama, ya öyleyse? Ya ne saçmalıyorum ben yaa! İnsan kendi düşüncelerini bilmez ve kontrol edemez mi?! Of, artık kendimden emin olamıyorum. Baksanıza, ön yargılı olup olmadığımı bile bilemiyorum.. Bu durumdan kurtulmalıydım. En azından şimdilik.
Düşüncelerimden silkinerek omuzlarımı dikleştirdim. Sesimin olgun ve kendinden emin görünmesini dileyerek gözlerimi bir kaç kez kırpıştırdım.
'' Ah, şey... Ön yargılı değiliz- ''
Profesör Darcia yine emin olamayan bir edayla kaşlarını havaya kaldırdı. Bende devam ettirdim.
'' -yani en azından ben ön yargılı değilim. ''
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Katherine Swynford

Kehanet Profesörü Kehanet Profesörü
avatar



Mesaj Sayısı : 75
Nerden : Londra

Karakter Kartı
Rp Puanı:
96/100  (96/100)

MesajKonu: Geri: ...Gece...   C.tesi Ekim 30, 2010 6:41 pm

Lafımı bitirdikten sonra ikisininde kafaları karışmıştı. Düşünceleri değişmişti ikisinin.
'' Ah, şey... Ön yargılı değiliz- ''
Bu lafı söylerken kendisi bile emin olmazken Jorie'nin ben de pek inanmamıştım doğrusu. Emin olmayan bir ifadeyle tek kaşımı kaldırmıştım.
'' -yani en azından ben ön yargılı değilim. ''
Jorie'nin lafında az da olsa Réll'e karşı bir atıfta bulunduğunu hissetmiştim. Gittikçe birbirlerini kızıştırıyorlardı sanki. Ya da bu benim yüzümden de olmuş olabilirdi. Çenemi tutmayı başarsam çok iyi olurdu aslında. Tam Réll, Jorie'ye cevap verecekti ki. Daha fazla birbirlerine sinir olmamaları için lafa ben girmiştim.
"Sizleri uyandıran şey ne kızlar. Yoksa sizi de mi uyku tutmadı?"
Umarım konuyu değiştirmekte başarılı olmuşumdur. Kızlar gelmeden önce içimdeki huzursuzluk hissi çok fenaydı. Kendimi bir uçurumdan düşüyor gibi hissediyordum. Lakin bu zamanla geçmişti. Şimdi içimdeki bütün kötü hisler gitmişti. Cymric te bunu hissetmiş olacak ki koşarak kucağıma atlamıştı. Onu okşamak beni hiç olmadığı kadar rahatlatmıştı yine.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Margeaux Deschanteh

V. Sınıf Çaylak V. Sınıf Çaylak
avatar



Mesaj Sayısı : 404

Karakter Kartı
Rp Puanı:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: ...Gece...   C.tesi Ekim 30, 2010 6:59 pm

Réll tam bana cevap vererek laf dalaşını başlatacağı sırada profesör Darcia bunu sezerek konu değiştirdi.
" Sizleri uyandıran şey ne kızlar. Yoksa sizi de mi uyku tutmadı? "
Hah, başka ne konudan bahsedebilirdi ki zaten? Kekeleyerek konuştum.
'' Şey... Ben- Ah, evet. Uyku tutmadı. Şöyle bir gezinirsem belki uykum gelir diye düşünmüştüm. ''
Ardından sırıtmayı ihmel etmedim elbette. Pek inandırıcı olmamıştı ama ne yapayım? Uyumadım, dışarı çıkmak istedi canım, mı diyecektim yani?
Profesör Darcia inamayan bir edayla saçlarını savurarak başını Réll'e çevirdi.

Out: Kısa oldu, üzgünüm.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Tiffany Brooke Danvers

avatar



Mesaj Sayısı : 75

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Paz Ekim 31, 2010 12:10 pm

" Evet profesör, beni de uyku tutmadı. Yani elbette uykum gelsin diye yürümüyordum ama odamda çok sıkıldım. " dedim. Saçmalamaya başlamıştım iyice. Yani odamda yapabileceğim yığınla şey varken sıkılmak niye ki ? Daha sonra Majorie'ye bakmaya devam Sanırım 5. Sınıf bir çaylaktı. Ve bir çaylaktı. Ah... Şansa bak. Kız bir çaylak. Onun İşaret'i... Saçmalıyorum. " Ayrıca, bende ön yargılı biri değilim profesör. Yani en azından kısmen. " Ah, kendinden emin konuşsana. Güya bir Half-Blood'sun. İnsanlardan hiçbir şey öğrenememiş olmana yazık doğrusu Natalié.
Daha sonra kıza döndüm. " Adın... Değişik bir adın var. Anlamı ne Majorie ? " dedim. Kız bana Sanki senin adın çok normal gibisinden bir bakış atınca gözlerimi herkesin gördüğü ama benim bir türlü göremediğim aya çevirdim.
Bu kız senin dostun olabilir... Bana inanmaya başlıyorsun... Bu kızla dost ol... O; benim seçtiğim ve İşaret'lediğim yegane çaylaklardan biri....
Nyx'in sesi. Yine. Sanki oda, bu kızda Profesör Darcia'da benim iyi olmamı istiyordu. Ama bunu bu kızla dost olarak yapmayacaktım. Ne bileyim. Bana çok kendinden emin gelmişti. Bu kızı sevmemiştim. Ah... Ön yargılısın işte. Yalan söyleme kendine Natalié. Saçmaladın ama ya. Majorie'de sende ön yargılısınız. Ve ne kadar istemesen de enziyorsunuz bir bakımda.
Ben kendi düşüncelerime dalmışken Majorie...

RP Out; Esra'cım, benim ünlüm sarışın. Avatarımı değiştirmeyi unutmuşum. Uzun zamandır yazamıyordum. Şimdi fark ettim.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://teenstarsrpg.yetkinforum.com/index.htm
Margeaux Deschanteh

V. Sınıf Çaylak V. Sınıf Çaylak
avatar



Mesaj Sayısı : 404

Karakter Kartı
Rp Puanı:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: ...Gece...   C.tesi Kas. 06, 2010 10:03 am

Réll de profesör Darcia'ya bu saatte neden yatağında değilde burada olduğunu anlatırken onları dinlemiyordum bile. Sadece düşünüyordum.
Rélll nasıl biriydi? Profesör Darcia dost olmamızı istiyordu ama neden? O kızın ne özelliği vardi ki?
O sırada farkettim. Aslında ben de farkında olmadan kıza karşı çok hemde çok mu çok önyargılı davranmıştım. Onu içimden eleştirip durmuştum ama kendimi eleştirmemiştim. Kızdan gelen uzaklı-dürtüsü benim hemen koruma kalkanlarımı kaldırıp saldırıya geçecek duruma getirmişti. Halbuki kız bana hiç bir şey yapmamıştı.
Bir süre gözlerimi kapalı tuttum. Ardından konuşmalara yoğunlaşmaya çalıştım. Farkettim ki kız meğer benimle konuşuyormuş.

" Adın... Değişik bir adın var. Anlamı ne Majorie ? "
İsmimin anlamı mı?
Afallamıştım. Çok alakasızdı.
'' Şey... Yunanca bir isim... Anlamı- anlamı inci. ''
Bunun üzerine Réll 'Hmm.' dedi. Sanırım bundan sonra sıra bendeydi.
'' Peki ya senin? Yani, senin asının anlamı nedir? ''
Ah, ne kadarda moronum. Başka soru mu kalmadı evrende de onun sorusunu tekrarlayıp tekrarlayıp duruyorum?!

Out: Baharım, adım Majorie değil, Marjorie xD
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Tiffany Brooke Danvers

avatar



Mesaj Sayısı : 75

MesajKonu: Geri: ...Gece...   C.tesi Kas. 06, 2010 3:23 pm

" Benim adınımın anlamı, yani Spténeréll, doğan ay. Ay doğumunda doğmuşum. " dedim. Yani bu kadar mı moron olunur ? Saçma saçma konuşuyordum. " Senin bir yeteneğin var mı ? Yani uçmak, aşırı hızlılık gibi ? " dedim. Tamam, en azından bu anlamlı bir soruydu. Çok çok çok harika olmuştu. Yani yeteneği olmayıdı. Yoksa neden Nyx'in sesi onu dost olmamı söylesin ki ? Marjorie cevap vermedi. Ama bana bakmaya devam ediyordu. Direkt olarak her zaman bir yıldız gibi parlayan ela gözlerime. Bende kendimle onu kıyaslamaya başladım.
Kız bir çaylak, ben bir Half-Blood'um.
İkimizde 5. Seviye Çaylak/Çaylak HB'yiz.
Kızın saçları kahverengi (en iğrendirici renk bence), benimkiler sarı.
Gözleri çok kahverengi. Ne kadar da klasik bir renk. Şanslıyım ki ela gözlerim var.
Evet, her açıdan ondan daha mükemmelim. Ama ne yazık ki kişisel (duygusal) açıdan benziyoruz.
Aslında Marjorie'ye karşı çok ön yargılı davranmıştım sanırım. Yani bana bir şey yaptığı söylenemezdi. Sürekli gözlerini bana dikmesi dışında. Yani çok mu tuhaf ki bu ? Herhalde Gece Evi'ndeki 2. Half-Blood olmamdı bunun sebebi.
Marjorie, sorumu duymamış gibi yapıyordu ve ben bunu yeni anlamıştım. Bu nedenle tekarar sordum. " Yeteneğin var mı, Marjorie ? " Marjorie...

RP Out; İsim yazma konusunda berbatımdır Essa'm. Ayrıca RP böyle giderse bizim kurgu da belli olacak.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://teenstarsrpg.yetkinforum.com/index.htm
Margeaux Deschanteh

V. Sınıf Çaylak V. Sınıf Çaylak
avatar



Mesaj Sayısı : 404

Karakter Kartı
Rp Puanı:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Salı Kas. 09, 2010 5:47 pm

Yetenek? Ne alaka ki? Vee elbette yeteneğim vardı. Nyx gibi adaletli bir tanrıçanın benim gibi mükemmel bir kıza özel bir yetenek mahşetmemiş olması imkansızdı...

'' Ah, tabii ki var. ''

Maksatım onu meraklandırmakta tavırlarına bakılacak olursam, yeteneğimin ya olmadığını düşünüyor, ya da yeteneğimi küçümsüyordu. Gözlerinde tiksinti vardı. Nedenini anlayamıyordum ama merak etmiyor da değildim.

Réll meraklı bir şekilde ne olduğunu sorarcasına kaşını havaya kaldırdı. Ben de umursamaz bir tavırla açıkladım:
'' Yeteneğim zihin kontrol. İstediğim kişinin zihnini kontrol edebilirim. Olmayan bir şeyi varmış gibi, varolan bir şeyi hiç yokmuş gibi gösterebilirim. ''

Bu uzun ama açıklayıcı bir cümleydi. Bunda anlamayacak hiç bir şey yoktu. Her şey çok açık ve netti. Ondan daha üstündüm.

Onun yeteneği var mı merak ediyordum. Sonunda sessizliği bozarak boğazmı temizledim.

'' Peki ya senin? Senin herhangi bir yeteneğin var mı? ''
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Tiffany Brooke Danvers

avatar



Mesaj Sayısı : 75

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Salı Kas. 09, 2010 6:24 pm

" Benimde bir yeteneğim var. İşaret'imi kapatıcı olmadan gizleyebiliyorum ayrıca bu esnada ya da başka bir zamanda başkasına devrebiliyorum. " dedim. Anlaması için Nyx'e dua ettim. Daha sonra ılıman havada hafif bir esinti başladı. Hafif ama büyülü bir esintiydi. Tüm gece gözlerimin önünden geçmişti. Marjorie ile konuşmalarımız. Açıkça ruh ikizi sayılabilirdik. İkimzde ön yargılıydık. Olaylardan çabuk sıyrılıyorduk. Kibirliydik. Daha sonra birden ağzımda benim bile bilmediğim ama orada sıkışıp kalan cümle fırlayıverdi. " Marjorie, seninle arkadaş olmayı çok isterim. Yani aramızda geçen saçma apan olaylar bütünü düşününce bezniyoruz ve anlaşabiliriz. " Ne diyordum ben böyle ya. Bu kız neden benimle arkadaş olmak istesin ki ? Neyse cevabı duyana kadar şok geçirme.
Marjorie...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://teenstarsrpg.yetkinforum.com/index.htm
Margeaux Deschanteh

V. Sınıf Çaylak V. Sınıf Çaylak
avatar



Mesaj Sayısı : 404

Karakter Kartı
Rp Puanı:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Salı Kas. 09, 2010 9:05 pm

Afallamıştım. Böle bir şey beklemiyordum. Ağzımdan çıkan tek şey anlaşılmaz bir '' Bilmem ki. '' oldu. Ardından kendimi toparladım. Söylemeyi aklımın ucundan bile geçirmediğim kelimeler ağzımdan su gibi akıp giderken donmuş bir şekilde kendimi diliyordum.

'' Şey, evet. Olur sanırım...Ve- şey... Gerçekten birbirimize benziyoruz. ''

Huyumuz suyumuz aynıydı. Önyargılı davranıyorduk ikimiz de. Kibir desen, tavan yapmış -sakın bununla övündüğümü falan sanmayın- Tavırlar havalı falan...

Benziyorduk. Hem de çok...
Bu sırada profesör Darcia’nın uzun süredir bizi pür dikkat dinlediğini fark ettim. Görünüşe bakılırsa Réll de ben de profesör Darcia’nın yanımızda, bizimle beraber olduğunu fark etmemiştik.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Katherine Swynford

Kehanet Profesörü Kehanet Profesörü
avatar



Mesaj Sayısı : 75
Nerden : Londra

Karakter Kartı
Rp Puanı:
96/100  (96/100)

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Cuma Kas. 12, 2010 8:15 pm

İkiside yavaş yavaş birbirlerini anlamaya başlamışlardı. Beni asıl en çok gururlandıran şey ikisinin de ön yargılı olduklarını kabul edişiydi. Bunu kabul etmek çoğu insan için hiç olmadığı kadar zordur. Onları kesinlikle taktir ediyorum. Nyx onları boşuna seçmemişti. Konuşmalarına o kadar çok dalmışlardı ki benim orada olduğumu unutmuşlardı. Ben ise sessizce onları dinliyordum. Bu bana çok iyi bir dostuluğun başlangıcı gibi gözükmüştü.

Bir kaç gündür uyuyamıyordum. Uyusam bile korkunç kabuslar görerek bölünüyordu uykularım. Neler oluyordu Tanrıçam?! Neden böyleydim? Bunu hatırladıkça içimdeki huzursuzluk, sıkkınlık yine başlamıştı. Sanki yüzlerce görünmez kişi boğazımı sıkıyor gibiydi. Derin derin nefes alıp vermeye başlamıştım. Kızlar olanların farkında değil gibiydiler. Birbirleriyle konuşmaya devam ediyorlardı. Kedim Cymric bana olanlarıı hissetmiş olacak ki koşarak kucağıma atlamıştı. Onu okşayınca içimdeki bütün sıkıntılılar gidiyordu normalde. Ama bu durum normal bir durum değildi. Bu bile rahatlatmıyordu beni. Gittikçe kötü hissediyordum kendimi. Halimden etkilenen Cmyric'te huzursuzlanııyordu. Lakin yapabileceğim hiçbir şey yoktu. Belki Baş Şifacı'ya gitmeliydim. Ama yürüyecek halde değildim. Olduğum yere bir ağaç gibi kök salmıştım. Kabuslarım da karmakarışıktı. Hiç biri anlaşılır bir halde değildi. Çoğunu hatırlamıyordum zaten. Sadece çığlıklarda başlıyordum yeni güne. Nefes almakta zorlanıyordum. Nyx! Tanrıçam! Yardım et!
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Tiffany Brooke Danvers

avatar



Mesaj Sayısı : 75

MesajKonu: Geri: ...Gece...   C.tesi Kas. 13, 2010 4:57 pm

Marjorie ile konuşmaya daldığımdan Profesör'ün orada olduğunu unutmuştum. Daha sonra birşeyler sezdim. Yani anlarsınız, duyguları hissetme gibi bir gücüm yoktur ama fena olduğu her halinden belliydi. Bu nedenle " İyi misiniz Profesör Darcia ? " dedim. Marjorie'de bunu fark edince benim sorumu tekrarladı.Profesör " Sanmıyorum kızlar. Sanırım revire gitmeliyim. " dedi. İkimiz aynı anda " Hayır ! Olamaz. Siz hasta olmuş olabilirsiniz. " dedikten sonra Profesör Darcia'yı bir yere oturtturduk. Profesör " Teşekkürler kızlar. " dedi. Daha sonra küçük banka uzandı. Marjorie ve bende havuzun kenarına oturduk ve profesöre bakmaya başladık. Profesör çok mutsuz görünüyordu. Marjorie'de birşeye odaklanmış gibiydi. Galiba nedenini bulmaya açalışıyordu profesörün beyninde gezerek. Daha çok yardımı olacağını bildiğimden İşaret'imi ona aktardım. Böylece daha güçlü oldu. Ama sonuç yoktu. Daha sonra...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://teenstarsrpg.yetkinforum.com/index.htm
Mitchelle Carter




Mesaj Sayısı : 392
Nerden : NewYork~
İş/Hobiler : Öğrenci - Şarkıcı // Sopayla nesneleri veya insanları dürtmek xD xD

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Salı Kas. 16, 2010 7:20 pm

rpout.
Bahar bir kişiyi konuşturamazsın yoksa uyarı alırsın
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Tiffany Brooke Danvers

avatar



Mesaj Sayısı : 75

MesajKonu: Geri: ...Gece...   Cuma Kas. 19, 2010 4:55 pm

rpout.
Tamam tatlım. Uyarın için sağol.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://teenstarsrpg.yetkinforum.com/index.htm
 

...Gece...

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 2 sayfasıSayfaya git : 1, 2  Sonraki

 Similar topics

-
» Yağmurlu Bir Günde Göl

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: başkent :: Rol Oyunu İçi-