AnasayfaAnasayfa  AramaArama  Üye ListesiÜye Listesi  Kayıt OlKayıt Ol  Giriş yapGiriş yap  
Son Konular
Konu
Tarih
Yazan
kod dnm
bina puanları kod
Seyir Defteri.
Ders Sistemi ve Alımlar
Passive
Lucinda Queen
Kurt Adam Klan Alımları
Sorularınız
Sorunlarınız
Gizemmli_kız
Ptsi Şub. 22, 2016 12:57 pm
Ptsi Şub. 22, 2016 12:11 pm
C.tesi Ocak 30, 2016 11:21 pm
C.tesi Ocak 30, 2016 11:20 pm
Paz Ocak 24, 2016 5:59 pm
Perş. Nis. 11, 2013 3:25 pm
Perş. Nis. 11, 2013 3:01 pm
C.tesi Ekim 13, 2012 9:50 pm
C.tesi Ekim 13, 2012 9:33 pm
Çarş. Tem. 11, 2012 9:15 am
Nyx
Nyx
Barbara Elvfsie
Barbara Elvfsie
Nyx
kaan01
kaan01
mustafa86
mustafa86
gizemmli_kız


Paylaş | 
 

 Clementine Jennifer Goldberg

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Clementine J. Goldberg

avatar



Mesaj Sayısı : 2

MesajKonu: Clementine Jennifer Goldberg   Perş. Ocak 27, 2011 2:36 pm

Karakter Özellikleri: Clementine, fedakar, güçlü, yalnızlıktan hoşlanan ve cesur bir genç kızdır. Arkadaş seçimlerinde çok dikkatlidir, eğer gerçekten bir dost edinmişse ve o tehlikedeyse onu kurtarmak için canını tehlikeye atar. Ayrıca pratik zekalı ve lider ruhlu bir kızdır. Tehlikeli anlarda beynindeki çark aniden dönmeye başlar ve son anda da olsa kendini bir şekilde sıyırmayı başarır. Merağı çoğunlukla başına bela olmuştur, ayrıca kendine yapılan bir şeyi asla unutmaması ve kin beslemesi onun kötü/zayıf yanıdır.

Fiziksel Özellikleri: Koyu kahve saçlarının araları güneşe çıktığında kızıl bir şekilde parlar. Narin ve inca hatlı vücudunun yanında güçlü bir duruşu ve asi bakan yeşil gözleri vardır. Teni saçıyla büyük bir tezat oluşturarak, bembeyazdır.

Savaş Tarafı: Tanrıça Nyx

RP

Clementine, sanki biri onu sarsmış gibi irkilerek yatağında gözlerini açtı. Birkaç derin nefes aldıktan sonra yavaşça gerinerek doğruldu ve yatakta oturdu. Gün yeni doğuyordu, yatakhane tamamen sessizdi. Kızların hepsi, derin uykudaydı. Clementine, gözlerini ovuşturdu, uykusu kaçmıştı, bir daha uyuyamayacağını bildiği için terliklerini giydi ve ayağa kalktı.

Mermer zemine sürtünen lastik terliğin sesi ve kızların derin solukları arasında ilerleyerek, yatakhaneden çıktı. Koridor tamamen boştu, tam karşısında olan banyo kapısını yavaşça araladı. Beyaz mermerle döşeli odada, sırayla dizili duşlar ve onları ayıran mavi perdeler asılıydı. Clementine, yandaki havlu dolabından bir büyük, bir de saç havlusu alarak ilk duşun kenarına koydu. Sonra geri dönüp üstünü çıkarmaya başladı. Sadece külodu ve sütyeniyle, ilk sıradaki duşa doğru yürüdü ve onu gördü. Şaşkınlıktan ne bağırabilmiş ne de kaçabilmişti. Vücudu bütün fonksiyonlarını kaybetmişken, o sadece kilitlenmiş bir şekilde adama bakıyordu.

Kumral saçlı, mavi gözlüydü ve alnını, elmacık kemiklerine kadar çevreleyen safir renkli bir dövmesi vardı. Clementine onun ne olduğunu biliyordu. Bu adam bir İz Sürücü'ydü. Onun gibi birini daha öncede görmüştü. Adam ürkütücü denebilecek bir dikkatle ona baktıktan sonra elini kaldırdı, işaret parmağıyla onun tam alnını gösterdi ve tek düze bir sesle konuşmaya başladı.


"Clementine Jeniffer Goldberg! Gece seni seçti, ölümün doğuşun olacak. Gecenin tatlı sesine kulak ver. Kaderin seni Gece Evinde bekliyor." Clementine, soluğunu tutmuş bir şekilde dururken alnında bir sancı duydu. Sonrasında herşey kaybolmuştu sanki, en son hatırladığı şey, başını mermer zemine vurduğu anda çıkan tok sesti.

Başında müthiş bir ağrıyla gözlerini açtı, yetimhanenin revirinde olmalıydı. Ayakucunda birilerinin bir şeyler mırıldandığını duyabiliyordu. Yetimhaneden üç görevli ve bir rahibe başında dikilmişlerdi. Clementine olacakları biliyordu, iki yıl önce ablası onun gibi 17 yaşındayken aynısı başına gelmişti. Yetimhanedekiler onu gece evine göndermemiş ve ölümünü izlemişti. Clementine, kendi çığlıklarını ve ablasının kanlar içindeki son nefesini verişini yeniden görür gibi oldu. İstemsizce gözünden bir damla yaş süzülmüştü, yeniden gözlerini açtı ve görevlilere baktı.

Şaşkınlıktan damağı kurudu bir an için, çırılçıplak soyulmuş ve çarşaflarla sarılmıştı, ayakucunda rahibe sürekli olarak incil okuyordu. Görevliler ise sanki o tehlikeli bir canavarmış gibi korkuyla ona bakıyorlardı.


"Gidin! Hepiniz!" Yatakta doğrulmaya çalışarak bağırınmaya başlamıştı. Görevliler korkuyla ona bakmayı sürdürdüler ve rahibe incili daha yüksel sesle okumaya devam etti. Yanıbaşındaki görevli Cecilia, onun kolunu sıkıca tuttu ve yatağa bastırdı.

"Yazık! Aklı başında değil yavrucağın, sakin ol Clementine, içindeki iblisi yok edeceğiz bir an önce sen de rahata ereceksin."

Clementine, öyle hızla doğruldu ki, Cecilia birkaç adım gerilemek zorunda kaldı, çarşafı bedeninin etrafına sardı ve sinirle titreyerek onlara baktı. "Ablama yaptığınız gibi mi? Onu ölüme terkettiğiniz gibi ha? Beyniniz basmıyor değil mi? İblis falan yok ortada! Sakın, ama sakın beni engellemeye çalışmayın!" Rahibe, incilden başını kaldırmıştı, görevliler ise şok olmuş bir şekilde ona bakıyordu. Clementine hızla kapıyı açtı ve koşmaya başladı. Çarşafın etekleri bacaklarına dolanıyordu bu nedenle arada bir tökezliyordu. Hızla yatakhaneye koşarken, insanların onu parmağıyla gösterdiğini ve hemen yolundan çekildiklerini farketti. Ne ucubeler! diye düşündü.

Yatakhanenin kapısını açtığında içerisinin tamamen boş olduğunu gördü ve rahatladı. Hemen dolabını açtı ve üstüne bir şeyler geçirdi. Üstünden attığı çarşafı yere serdi ve dolabından çıkardığı kıyafetleri onun üstüne attıktan sonra çarşafı katlayıp düğümledi ve sırtına attı. Hızla yeniden yatakhaneden çıktı ve merdivenlerden inmeye başladı, çıkış kapısına koştu, koştu... Tam kapının önünde bir görevli önünü kesince iç güdüsel olarak sırtındaki bohçasını ona doğru var gücüyle savurdu ve kadını yere fırlattı.

Kahkahalar arasında kapıdan fırladı ve bir anda durdu. Güneş ışığı gözlerine batıyordu sanki, rahatsızlıkla elini gözlerine siper etti ve koşmaya devam etti. En yakın gece evi bir otobüsle en fazla kırk dakikalık uzaklıktaydı. Cebinden teyzesinin onu her ziyaretinde bıraktığı birkaç dolardan birini çıkardı ve durakta beklemeye başladı. Bir yandan deli gibi gülüyordu, ama koluna damlayana kadar, diğer yandan ağladığını farketmemişti. Ablasının yapamadığını yapmıştı, çok zor olmamıştı ama başarmıştı. Ölümden, o berbat yerden kurtulmuştu. Yeniden gözünde yaşlarla kahkaha atmaya başladı.

Duraktaki insanlar ona deli gözüyle bakarken, o gelen otobüse atladı ve parasını uzattı. Bir yandan perçemleriyle işaretini kapatmaya çalışıyordu. Şoför şüpheyle parasını aldıktan sonra, Clementine otobüsün arkalarına ilerlemeye başladı. Boş yer kalmamıştı, bohçasını yere koyarak bir direğe tutundu. Otobüs ağır hareketlerle sahile doğru hareket ederken, göğsünün yarılırcasına sancımasıyla bir anda dizlerinin üstüne çöktü ve öksürmeye başladı. Gözleri kararmıştı, deli gibi öksürüyor, öksürüyordu... Birinin onu kolundan kavradığını hissetti ve boğazından ılık bir şey akmıştı. Biraz rahatlayarak zihninin derinliklerinde boğuldu.

Uyandığında kırmızı bir odadaydı ve tek başınaydı. Burası da revir gibiydi ama çok daha güzel ve gelişmişti. Clementine yavaşça gülümsedi, nerde olduğunu biliyordu. Gece Evi'ndeydi. Yeniden tamamen çıplak olduğunu hissedince gözlerini devirdi.


"Lanet olsun. Kıyafetlerim..."

"Yeni odanda dolabına yerleştirildi, ayrıca bedenine uyan bir iki parça kıyafet de getirdim."

Clementine, ipeksi sesle irkilerek yatakta doğruldu. Mükemmel hatlara ve kendisi kadar seksi olan bir dövmeye sahip olan yetişkin bir vampir karşısında duruyordu. Derin bir nefes alıp ona gülümsedi.

"Bu arada ben Jack Nichols. Seni otobüsten buraya getiren bendim, gerçekten kötü görünüyordun ama kurtuldun. Güçlü olmalısın. Şimdi, küçük çaylak, seni rahat bırakayım giyin ve yatakhaneye çık. Oda arkadaşın orda seni bekliyor olacak. Uğurlar olsun çaylak Clementine.

"Teşekkür ederim. Yani beni kurtardığınız için size minnettarım. Şey, uğurlar olsun size de."

Bir aptal gibi göründüğünün farkındaydı ama karşısında böyle doğaüstü yakışıklı bir varlık varken ve o vampirliğin nasıl bir şey olduğu konusunda fizikten bile az şey bilirken, ne yapabilirdi ki... Derin bir nefes aldı ve Jack odadan ayrılırken kendi kendine gülümsedi. Yeni bir hayata başlıyordu, yepyeni bir hayata...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Adorleé M. Blarynce

avatar



Mesaj Sayısı : 27

MesajKonu: Geri: Clementine Jennifer Goldberg   Paz Ocak 30, 2011 10:20 pm

Renklendirmen kötüydü. Hepsini italikle yazman da kötü olmuş. Betimlemeler azdı. Başta konu klasikti. Yetimhane kurgusu iyi olmuş ama.
Puanın:85
6.sınıf Çaylak.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
 

Clementine Jennifer Goldberg

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: başkent :: Rol Oyunu İçi-